28 februari 2021

Van geschiedenis heb ik altijd gehouden. Maar het was toch altijd een ver van mijn bed show. Vaak was ik verbaasd over het gemak waarmee machthebbers de bevolking onder de knie kreeg. Angst bleek altijd een goed wapen. Ik dacht dat dit in onze tijd wel taboe was, maar niets bleek minder waar. Ik zit nu reeds een jaar in mijn eigen geschiedenisboek en kijk rond.

Nu blijkt internet en media een tweesnijdend zwaard te zijn. Een wereldwijd bereik, fantastisch toch? Het brengt de mensen dichter bij elkaar, en verborgen zaken komen eerder aan het licht.

En dan ineens is er een infectieziekte. Ook die gaat binnen de kortste keren, mede door de reismogelijkheden, over de wereld.

Het is heel erg, zegt men. Het is een pandemie, zegt men. Ik geloof het graag, maar wat ik zie is toch iets minder erg, Wat ik waarneem is, dat de ene mens harder getroffen wordt dan de ander, zoals met alle infectieziekten die er altijd al geweest zijn.

Is het erg voor de families die getroffen worden? Ja!

Maar is het nodig daarvoor een hele wereldpopulatie een "prikje" te geven? Oftewel een injectie met een stof die in zeer korte tijd geproduceerd is. Ik denk het niet. Ik vermoed dat de manier van leven beter onder de loep genomen kan worden. Een manier van leven die op het moment de aarde zoveel mogelijk van zijn grondstoffen berooft. Gelukkig niet door iedereen, en waarschuwingen worden er genoeg gegeven.

En ik geloof dat we er verstandig aan zouden doen om de wereldbevolking nog nadrukkelijker te wijzen op de verbondenheid van alles in de natuur. Vanaf het kleinste insect tot aan de mens met zijn wapens waar geen dier, hoe groot en sterk ook, tegenop gewassen is. Tegen het opsluiten van dieren met gigantische aantallen.

Het doet me denken aan een mevrouw die ik jaren geleden sprak. We stonden in de supermarkt bij de vleesafdeling te praten. Ze zei dat ze het zo erg vond dat er zoveel dieren geslacht werden. Ondertussen pakte ze een varkenskarbonade. Ik zei dat dit ook een deel van een eens levend dier was geweest. Ja, zei ze, maar hier herken ik gelukkig het dier niet meer in.

Ik heb er geen bezwaar tegen als mensen vlees eten. Dat is een eigen keus. Maar de blindklep valt zo erg op, en ik vermoed dat dit voor veel mensen geldt. Wat niet weet dat niet deert. En naar bepaalde programma's hoef je niet te kijken. En naar bepaalde mensen hoef je niet te luisteren. En dan is daar ineens een infectieziekte. en heel veel mensen worden bang of bang gemaakt. Soms door mensen met een dubbele agenda.

Ik ontken de infectie niet en ook de families die door verlies van een familielid lijden, ook niet. Maar, in plaats van in paniek iedereen te prikken, kun je ook de mogelijkheden onderzoeken van een gezonder manier van leven.

Infectieziekten zijn niet te voorkomen maar kunnen controleerbaar blijven door een gezonde manier van leven en een open oog voor de natuur die, wil de wereld niet ziek worden, op een gezonde manier bewoond dient te worden.

Een juiste interactie tussen mens en natuur kan een groot verschil in onze levens uitmaken.

Ik wens iedereen een goede gezondheid, en liefde voor het leven en de natuur.

Sonja